Ziek en tóch een Hyrox finishen – ontslag op staande voet houdt stand wegens schending van vertrouwen
Hyrox, een wereldwijde fitnesstrend, is een wedstrijd waarbij deelnemers acht kilometer rennen, afgewisseld met acht verschillende krachtoefeningen.
In een recente uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant speelt deelname aan zo’n Hyrox-wedstrijd een grote rol.
Wat gebeurde er in deze zaak?
Op 10 februari 2026 heeft de werkneemster zich ziekgemeld. De reden daarvan zou zijn dat zij spanningen in de arbeidsrelatie ervaarde. Op 13 maart 2026 stuurt zij haar leidinggevende een WhatsApp-bericht waarin zij schrijft dat zij de ziekte van Pfeiffer heeft, al van kleine inspanningen moe werd en niet in staat is om te werken.
De werkgever ontdekt vervolgens dat diezelfde werkneemster op 27 maart 2026 – twee weken na het WhatsApp-bericht – heeft deelgenomen aan een Hyrox-wedstrijd. Op 2 april 2026 confronteert de werkgever haar hiermee in een gesprek. De reactie van de werkneemster? "Sporten is gezond!" Op 3 april 2026 wordt zij op staande voet ontslagen.
De kantonrechter maakt in deze uitspraak een belangrijk onderscheid. De grond voor het ontslag ligt volgens de rechter niet in de vraag of de werkneemster fysiek in staat was om aan een Hyrox-wedstrijd deel te nemen. Het is immers primair de bedrijfsarts die bepaalt of iemand ziek is of niet. Het gaat in deze zaak vooral om de schending van het vertrouwen van de werkgever. Partijen hadden eerder met elkaar gesproken over het herstel van dat vertrouwen. Door een onjuist beeld te geven van haar belastbaarheid en arbeidsongeschiktheid, heeft de werkneemster haar werkgever misleid en niet gehandeld zoals van een goed werknemer mag worden verwacht.
De kantonrechter overweegt dat de werkgever, mede gelet op zijn bereidheid om werkneemster op verschillende momenten tegemoet te komen, het vertrouwen in een verdere samenwerking volledig verloor toen hij kennisnam van haar deelname aan de Hyrox. Dit gebeurde kort nadat werkneemster had gemeld dat zij de ziekte van Pfeiffer had en vanwege haar fysieke toestand te vermoeid was om activiteiten te ondernemen.
Het ontslag op staande voet hield dus stand.
Opvallend is dat de werkneemster wel recht hield op een transitievergoeding. De rechter vond het gedrag verwijtbaar, maar niet ernstig verwijtbaar.
Sporten is gezond, maar…
Overigens weet ik uit eigen ervaring hoe belangrijk en gezond beweging is. Ik sport wekelijks met de enthousiaste collega's van kantoor, en dat is elke keer een goede onderbreking van het werk. Maar dat is natuurlijk iets anders dan deelnemen aan een intensieve sportwedstrijd, terwijl je je werkgever kort daarvoor hebt verteld dat zelfs kleine inspanningen je uitputten en je niet in staat bent om te werken.
De les zit dan ook niet in het sporten zelf, maar in de consistentie tussen wat je communiceert en wat je doet.
Vragen over ontslag op staande voet of andere arbeidsrechtelijke vraagstukken? Ik denk graag met je mee. Iedere situatie is immers anders en vraagt om maatwerk.
Wat gebeurde er in deze zaak?
Op 10 februari 2026 heeft de werkneemster zich ziekgemeld. De reden daarvan zou zijn dat zij spanningen in de arbeidsrelatie ervaarde. Op 13 maart 2026 stuurt zij haar leidinggevende een WhatsApp-bericht waarin zij schrijft dat zij de ziekte van Pfeiffer heeft, al van kleine inspanningen moe werd en niet in staat is om te werken.
De werkgever ontdekt vervolgens dat diezelfde werkneemster op 27 maart 2026 – twee weken na het WhatsApp-bericht – heeft deelgenomen aan een Hyrox-wedstrijd. Op 2 april 2026 confronteert de werkgever haar hiermee in een gesprek. De reactie van de werkneemster? "Sporten is gezond!" Op 3 april 2026 wordt zij op staande voet ontslagen.
De kantonrechter maakt in deze uitspraak een belangrijk onderscheid. De grond voor het ontslag ligt volgens de rechter niet in de vraag of de werkneemster fysiek in staat was om aan een Hyrox-wedstrijd deel te nemen. Het is immers primair de bedrijfsarts die bepaalt of iemand ziek is of niet. Het gaat in deze zaak vooral om de schending van het vertrouwen van de werkgever. Partijen hadden eerder met elkaar gesproken over het herstel van dat vertrouwen. Door een onjuist beeld te geven van haar belastbaarheid en arbeidsongeschiktheid, heeft de werkneemster haar werkgever misleid en niet gehandeld zoals van een goed werknemer mag worden verwacht.
De kantonrechter overweegt dat de werkgever, mede gelet op zijn bereidheid om werkneemster op verschillende momenten tegemoet te komen, het vertrouwen in een verdere samenwerking volledig verloor toen hij kennisnam van haar deelname aan de Hyrox. Dit gebeurde kort nadat werkneemster had gemeld dat zij de ziekte van Pfeiffer had en vanwege haar fysieke toestand te vermoeid was om activiteiten te ondernemen.
Het ontslag op staande voet hield dus stand.
Opvallend is dat de werkneemster wel recht hield op een transitievergoeding. De rechter vond het gedrag verwijtbaar, maar niet ernstig verwijtbaar.
Sporten is gezond, maar…
Overigens weet ik uit eigen ervaring hoe belangrijk en gezond beweging is. Ik sport wekelijks met de enthousiaste collega's van kantoor, en dat is elke keer een goede onderbreking van het werk. Maar dat is natuurlijk iets anders dan deelnemen aan een intensieve sportwedstrijd, terwijl je je werkgever kort daarvoor hebt verteld dat zelfs kleine inspanningen je uitputten en je niet in staat bent om te werken.
De les zit dan ook niet in het sporten zelf, maar in de consistentie tussen wat je communiceert en wat je doet.
Vragen over ontslag op staande voet of andere arbeidsrechtelijke vraagstukken? Ik denk graag met je mee. Iedere situatie is immers anders en vraagt om maatwerk.
Altijd op de hoogte blijven? Volg ons op Linkedin!